معرفي بروبچ

سلامممممممممممممممممممممممم
من دوباره اومدم صبح امروز ملوس نبود زياد حال نداد. ولي از بيرون كه اومدم ديدم درو باز كرد نميدونيد چه حالي داد وقتي ديدم رو باز كرد ميخواستم بپرم بقلش كنم ولي اين آقاي پَكشاخ واستاده بود خورد تو پرم. پايين چند تا از اين شخصيت هارو معرفي ميكنم.

بزارين شخصيتهايي كه تو روز ازشون حرف ميزنم براتون معرفي كنم

ملوس: بامزه، ساده، باحال، خيلي فيلم نيگاه ميكونه، قُدو يه دندس، ولي من خيلي دوسش دارم، عشق منِ، باهاش حال ميكنم.("انگليسي بخونيدش" سيكرِت لاوهِ "انگليسي بخونيدش")

پَكشاخ : آدم خوبيه ولي "هوك هوكي" يه روز خوبه يه روز بده، يه ساعت خوبه، ساعته بعد مثل عمر ميمونه بقول قديميا "سندرو با سر نيزه نميشه طرف دماقش برد :-)"، روي هم رفته آدم خوبيه خيلي باحاله تا حالا كه به خيلي حال داده ، دوسش دارم.

پَكقول : آدم باحاليه، يكم گُندس، عشق لاتي داره ، هميشه يه دونه يا دوتا از دكمه هاي پيرنش بازه، زنجير طلا ميندازه و يكم مرموزه(شايد قلط املايي باشه نخندينا) و اينم بگم آدم با مراميه دوسش دارم.

پَكلُر : آدم ساده و بيشيله پيله ايه(اين بخاطره اينه كه لره) با مرامه يه موقعه ها بد سوتيايي ميده اميدوارم در مورد بعضي چيزا سوتي نده چون من به گااااااااااااااااااا ميرم. و بد تيكه ميندازه(تازه هم عروسي كرده). دوسش دارم.

پَكسياه : سياه، خوش خنده، ريزه ميزه، تيكه انداز ، دوايي، من چيزه بدي ازش نديدم.

پَكمِد : اخمو، كم حرف، با معرفت، دوايي، ريزه ميزه، سيبيلو، بنظرم از بچگي سيبيلاشو نزده، محرم اسرار من، حرف نميزنه نميزنه ولي يه موقع يه چيزايي ميگه كه آدم كف ميكنه، منم خيلي دوسش دارم.


باقيشونم باشه برا بعد بايد برم ناهار كوفت كنم.